1920 – 2009
Θωμάς Μώλος
Στις 21 Νοεμβρίου 1920 γεννιέται, στα Μέγαρα Αττικής, ο Θωμάς Μώλος. Ενώ φοιτά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου Μεγάρων, το εγκαταλείπει και βοηθά την οικογένειά του σε αγροτικές και οικοδομικές εργασίες. Ο ίδιος θυμάται αργότερα: «Δεν είχα την τύχη να νιώσω για πολύ τη ζεστασιά του σχολείου· με πήρε απότομα και με κάθισε στα θρανία της η σκληρή ζωή!». Από μικρή ηλικία έχει ιδιαίτερη έφεση στο σχέδιο, παρόλο που ο πατέρας του δεν βλέπει με καλό μάτι τις καλλιτεχνικές του «ανησυχίες».
Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στα 20 του χρόνια, στρέφεται σε πολιτική δράση: εντάσσεται στην αντίσταση και γίνεται μέλος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Μετά την απελευθέρωση (1944), διώκεται για 8 χρόνια, φυλακίζεται στην Κεφαλονιά και στις φυλακές Αβέρωφ και εξορίζεται στο Μούδρο Λήμνου και στη Μακρόνησο. Στις αρχές της δεκαετίας του '50 παντρεύεται τη Μεγαρίτισσα Αναστασία Ν. Ξάνθη και εγκαθίσταται στην Αθήνα. Αποκτούν έναν γιο, τον Σπύρο.
Τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα τα κάνει σαν επιγραφοποιός, συνεχίζει σαν γραφίστας–μακετίστας και αργότερα ως τυπογράφος, προσπαθώντας να βρίσκεται πάντα κοντά στην «αγάπη» του, τη ζωγραφική. Παράλληλα ασχολείται με την εικονογράφηση βιβλίων και περιοδικών, την αφίσα, τη διακόσμηση. Αφοσιώνεται με πάθος στη ζωγραφική, την οποία «υπηρετεί» σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Διαμένοντας στην Αθήνα, έχει την ευκαιρία να μπει στον χώρο των εικαστικών τεχνών. Πρωτοεμφανίζεται σε 3 ομαδικές εκθέσεις στο τέλος της δεκαετίας του 1950. Την πρώτη του ατομική έκθεση την πραγματοποιεί το φθινόπωρο του 1961. Παίρνει μέρος σε 2 Πανελλήνιες Εκθέσεις και 2 Πανελλήνιες Εκθέσεις θαλασσογραφίας. Αν και αυτοδίδακτος, γίνεται μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας. Διοργανώνει ατομικές εκθέσεις σε διάφορες γκαλερί στην Αθήνα («Παρνασσός», «Διαμαρτυρία», «Γκαλερί Τέχνης»), στον Πειραιά, στη Λάρισα, στη Θεσσαλονίκη, στη Μυτιλήνη.
Στη δεκαετία του 1970 ταξιδεύει σε μουσεία και γκαλερί της Ευρώπης, αναζητώντας να γνωρίσει περισσότερα για την τέχνη. Συμμετέχει σε διεθνείς εκθέσεις στο εξωτερικό και διοργανώνει ατομικές στο Παρίσι (Γαλλία), στη Σόφια και στη Φιλιππούπολη (Βουλγαρία).
Ασχολήθηκε επίσης με τη γλυπτική. Έργα του υπάρχουν σε δημόσιους χώρους όπως στη Νέα Αρτάκη Ευβοίας, την Εγκλουβή Λευκάδας, την Κλειτορία Καλαβρύτων, το Σπίτι του Αγωνιστή στον Υμηττό Αττικής, και στα Μέγαρα Αττικής.
Μετά τη μεταπολίτευση γίνεται μέλος της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης, συμμετέχοντας στην προσπάθεια η τέχνη να έρθει πιο κοντά στον απλό πολίτη. Μετά τη συνταξιοδότησή του δουλεύει και δημιουργεί στο εργαστήριό του, στη Νέα Σμύρνη, όπου ήρθε και το τέλος του, στις 24 Φεβρουαρίου 2009.
